Kazuo Hasegawa

Kazuo Hasegawa was een Japanse film- en toneelacteur. Hij verscheen in meer dan 300 films van 1927 tot 1963. Geboren in een sake-brouwende familie in Kyoto, trad hij voor het eerst op op vijfjarige leeftijd in een theater dat door zijn familie als nevenactiviteit werd gerund. In 1918 werd hij leerling van Nakamura Ganjirō I en voerde hij kabuki op in de Kansai-regio. Hij sloot zich in 1927 aan bij de Shochiku-studio en maakte zijn filmdebuut in Chigo no kenpō onder de naam Chōjirō Hayashi. Zijn knappe uiterlijk en gracieuze vechtstijl maakten hem tot een grote jidaigeki-ster, en hij verscheen in meer dan 120 films voor Shochiku in 11 jaar, met de beste werken geregisseerd door Teinosuke Kinugasa. In 1937 verhuisde hij naar de Toho-studio. Op 11 november 1937 werd hij echter aangevallen door schurken en zijn gezicht met scheermesjes bewerkt. Volgens historicus Daisuke Miyao: 'Hoewel er geen duidelijk bewijs was, werd algemeen aangenomen dat dit gewelddadige incident de wraakactie van Shochiku was voor Hayashi's zogenaamde verraad.' Hij herstelde en veranderde zijn artiestennaam in zijn echte naam, Kazuo Hasegawa. Hasegawa verscheen in vele succesvolle films voor Toho, waaronder verschillende 'nationale beleidsfilms met Chinese setting', zoals Song of the White Orchid (1939) en China Night (1940), met tegenspeelster Ri Koran. In 1950 verhuisde hij naar Daiei Film en bleef verschijnen in de populaire Zenigata Heiji-serie. Hij speelde ook in vele klassieke films, waaronder Kozaburo Yoshimura's The Tale of Genji (1951), Kinugasa's Gate of Hell (1953) en Kenji Mizoguchi's The Crucified Lovers (1954). In 1957 werd hij benoemd tot lid van de raad van bestuur van Daiei. Ter viering van zijn 300ste film verscheen Hasegawa in een nieuwe versie van Yukinojō henge (in het buitenland bekend als An Actor's Revenge) in 1963, geregisseerd door Kon Ichikawa. Dat jaar verliet hij Daiei en bleef optreden op toneel en televisie, waaronder een hoofdrol in de tweede NHK Taiga-drama Akō Rōshi in 1964. Hij regisseerde ook de Takarazuka Revue-versie van The Rose of Versailles in 1974.