L.Q. Jones

L.Q. Jones (geboren op 19 augustus 1927, overleden op 9 juli 2022) was een Amerikaanse karakteracteur en filmregisseur, bekend om zijn werk in de films van Sam Peckinpah. Jones werd geboren in Beaumont in het zuidoosten van Texas, als zoon van Jessie Paralee (geboren Stephens) en Justus Ellis McQueen Sr., een spoorwegarbeider. Na zijn dienst bij de Amerikaanse marine van 1945 tot 1946, studeerde Jones aan Lamar Junior College (nu Lamar University) en daarna rechten aan de Universiteit van Texas in Austin van 1950 tot 1951. Hij werkte als stand-upcomedian, speelde kort professioneel honkbal en voetbal, en probeerde zelfs een veeboerderij in Nicaragua, voordat hij acteur werd na correspondentie met zijn voormalige kamergenoot op de universiteit, Fess Parker. In die tijd, in 1954, was Parker al in Hollywood actief in films en op televisie. Jones maakte zijn filmdebuut in 1955 in Battle Cry, onder zijn geboortenaam Justus McQueen. Zijn personage in die film heette echter 'L.Q. Jones', een naam die hij leuk vond en besloot aan te nemen als zijn artiestennaam voor al zijn toekomstige rollen als acteur. In de jaren 1960 en 1970 verscheen Jones in talloze films. Hij werd lid van Sam Peckinpah's vaste acteursensemble en verscheen in zijn Klondike-serie (1960–1961), Ride the High Country (1962), Major Dundee (1965), The Wild Bunch (1969), The Ballad of Cable Hogue (1970) en Pat Garrett and Billy the Kid (1973). Jones werd vaak gecast naast zijn goede vriend Strother Martin, het meest memorabel als het posse-lid en premiejager 'T.C.' in The Wild Bunch.