Laura Esquivel

Mexicaanse schrijfster en politica. Internationaal bekend om haar werk 'Como agua para chocolate' (1989), vertaald in meer dan 30 talen. Van 2008 tot 2011 was ze algemeen directeur van Cultuur in Coyoacán, Mexico-Stad. Van 2015 tot 2018 was ze federaal afgevaardigde voor de Movimiento de Regeneración Nacional (Morena), de partij van voormalig presidentskandidaat Andrés Manuel López Obrador, en vertegenwoordigde ze deze in de commissies voor Wetenschap en Technologie, Cultuur en Cinematografie, en Milieu en Natuurlijke Hulpbronnen. Ze studeerde Theater en Dramatische Creatie aan het Centro de Arte Dramático A.C. (CADAC), gespecialiseerd in kindertheater. Ze is afgestudeerd in voorschools onderwijs (1966-1968), instructeur van de kindertheater- en literatuurworkshop (1977), instructeur van de scriptconsultantworkshop in Tlaxcala en Oaxaca (1998-2002) en instructeur van het schrijflaboratorium in Oaxaca, Michoacán en Spanje (1999). Tussen 1970 en 1980 schreef ze kinderprogramma's voor de Mexicaanse televisie, en in 1983 richtte ze het Centro de Invención Permanente op, bestaande uit artistieke workshops voor kinderen, en nam de technische leiding op zich. Haar televisiewerk stimuleerde haar om filmscenario's te schrijven. Haar eerste roman 'Como agua para chocolate' werd een groot commercieel succes; de filmversie werd geregisseerd door Alfonso Arau Quirós, met wie ze van 1975 tot 1995 getrouwd was. In deze roman gebruikt ze magisch realisme, benadrukt het belang van de keuken als het belangrijkste deel van het huis, en promoot persoonlijke en familiale veranderingen als een vorm van innerlijke revolutie. In 1994 ontving ze de ABBY Award (American Booksellers Book of the Year), de eerste keer dat deze prijs aan een buitenlandse schrijver werd toegekend. In 2004 ontving ze de Giussepe Acerbi-prijs van de Universiteit van Verona, Italië, voor haar roman 'Tan veloz como el deseo'. In 2008 won ze de prijs voor het beste audioboek in het Spaans, uitgereikt door de Audio Publishers Association (APA), voor 'Malinche' uit 2006, dat een codex bevat (geïllustreerd door Jordi Castells). In september 2011 onthulde ze in een interview tijdens het Nationaal Festival van de Kunsten in Argentinië dat ze het verhaal van Jacobo Grinberg-Zylberbaum wilde schrijven. In 2014 publiceerde ze 'A Lupita le gustaba planchar', haar eerste misdaadroman, met een alcoholische politieagente als protagonist die een antiheldin wordt. In mei 2016 publiceerde ze 'El diario de Tita', het vervolg op 'Como agua para chocolate'. Haar laatste werk is de roman 'Mi negro pasado' uit november 2017, waarmee ze de trilogie 'Como agua para chocolate' voltooide.