Lee J. Cobb

Lee J. Cobb (8 december 1911 – 11 februari 1976) was een Amerikaans acteur. Hij werd vooral bekend door zijn rollen in 'On the Waterfront' (1954), waarvoor hij een Oscarnominatie kreeg, '12 Angry Men' (1957) en 'The Exorcist' (1973). Op Broadway vertolkte hij de iconische rol van Willy Loman in de originele productie van Arthur Millers toneelstuk 'Death of a Salesman' (1949) onder regie van Elia Kazan. Op televisie was hij te zien in de eerste vier seizoenen van de westernserie 'The Virginian'. Cobb speelde vaak arrogante en intimiderende personages, maar ook gezaghebbende figuren zoals rechters. Geboren als Leo Jacob in New York City, groeide hij op in The Bronx en studeerde aan de New York University voordat hij zijn filmdebuut maakte in 'The Vanishing Shadow' (1934). Hij trad op in het theater, onder meer bij de Group Theatre, en diende tijdens de Tweede Wereldoorlog in de First Motion Picture Unit van de Army Air Force. In 1951 werd hij door acteur Larry Parks beschuldigd van communistische sympathieën voor het House Un-American Activities Committee (HUAC). Na twee jaar weigering getuigde Cobb in 1953 onder druk van de zwarte lijst en noemde hij 20 mensen als voormalige leden van de Communistische Partij van de VS. Hierna hervatte hij zijn carrière en werkte hij met andere 'vriendelijke getuigen' van HUAC, Elia Kazan en Budd Schulberg, aan de film 'On the Waterfront' (1954), die vaak wordt gezien als een allegorie voor het afleggen van getuigenis. Zijn vertolking van King Lear in 1968 had met 72 voorstellingen de langste run op Broadway voor dat stuk. Een van zijn laatste filmrollen was die van politiedetective Lt. Kinderman in 'The Exorcist' (1973). Cobb overleed in februari 1976 aan een hartaanval in Woodland Hills, Californië, en werd begraven op Mount Sinai Memorial Park Cemetery in Los Angeles. Hij liet zijn tweede vrouw, Mary Hirsch, en dochter, de eveneens succesvolle actrice Julie Cobb, achter.