Lenore Ulric

Lenore Ulric (21 juli 1892 – 30 december 1970) was een ster van het Broadway-podium en Hollywood-films uit het tijdperk van de stomme film en de vroege geluidsfilm. Haar vader, Franz Xavier Ulrich, was een ziekenhuisintendant van het Amerikaanse leger. Hij vernoemde zijn dochter naar Lenore vanwege zijn voorliefde voor het gedicht 'The Raven' van Edgar Allan Poe. Later liet ze de 'h' uit haar achternaam vallen en gebruikte ze de naam Lenore Ulric als haar artiestennaam. Ze werkte kort als filmactrice voor Essanay Studios en sloot zich aan bij een ander stockgezelschap in Schenectady, New York. Ze vond werk in The First Man (1911), A Polished Burglar (1911), Kilmeny (1915) en The Better Woman (1915). In 1915 ging ze werken voor Pallas Pictures en speelde ze in verschillende films die vandaag de dag nog bewaard worden in de Library of Congress. Lenore kwam in 1929 naar Hollywood en verscheen in Frozen Justice en South Sea Rose. Ze tekende bij Fox Film Corporation om verschillende films te maken met een geschat salaris van $650.000. Frozen Justice werd geregisseerd door Allan Dwan. Sommige scènes werden opgenomen in Alaska. Ze had succes in een bijrol in Camille, met Greta Garbo in de hoofdrol. Ulric keerde in 1940 terug naar Broadway in The Fifth Column van Ernest Hemingway en opnieuw in 1947 in een revival van Antony and Cleopatra.