Leon Beaumon

Leon Beaumon, ook bekend als Leon Beauman, Beaumont en Leon Duval, was een bijrol- en toneelacteur in de jaren 1920 en 1930. Hij werd in 1898 geboren als Herman Bauman op een boerderij nabij Youngstown, Ohio, als zoon van Duitse immigranten. Als jongere werkte hij in staalfabrieken en studeerde met zijn twee broers bij Chicago om katholiek priester te worden. In 1920 kreeg hij echter ruzie met een van zijn superieuren in het seminarie en vertrok naar Californië om filmster te worden, waarbij hij zijn jongere broer Marty overhaalde mee te gaan. Tijdens de drooglegging werkten ze in een stokerij en smokkelden ze drank in Denver. In Hollywood veranderden ze hun achternaam in Beaumon en Herman werd Leon. Leon en Marty woonden in een pension in Hollywood samen met Clark Gable en John Wayne, voordat deze twee beroemd werden. Ze waren zo arm en hadden zulke vergelijkbare maten dat de vier mannen één pak deelden en hun audities om de beurt planden om het te dragen. Zijn filmografie is grotendeels onbekend door de tijd en zijn pogingen om zijn ware leeftijd te verbergen. Bekende rollen zijn onder andere in 'A Fight to the Finish' (1925), 'Clancy of the Mounted' (1933), 'Pioneer Trail' (1938) en 'The Law Comes to Texas' (1939). Hij had niet-genoemde rollen in films als 'Cleopatra' (1934), 'Folies Bergère de Paris' (1935), 'Les Misérables' (1935), 'The Wizard of Oz' (1939) en vele andere. Hij speelde vaak de slechterik in westerns van Ken Maynard. Naast acteren runde hij een ijssalon in Hollywood en was hij uitvinder van onder andere een van de eerste draadloze radio's en de platenwisselaar. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij bij het Army Air Corps. Later werd hij makelaar en industrieel verhuurder. Hij trouwde in 1961 met Theresa (Hermine Gruber) en kreeg drie kinderen. Leon overleed in 1981 aan kanker op 83-jarige leeftijd.