Lio

Vanda Maria Ribeiro Furtado Tavares de Vasconcelos (geboren 17 juni 1962), professioneel bekend als Lio, is een Portugees-Belgische zangeres en actrice die in de jaren 80 een popicoon was in Frankrijk en België. In 2024 werd ze jurylid bij Drag Race Belgium. Ze werd geboren in Mangualde, Portugal. Toen haar vader werd opgeroepen voor het Portugese leger, verhuisde het gezin naar Mozambique. Haar ouders scheidden en in 1968 verhuisde Vanda met haar moeder en stiefvader naar Brussel, België, waar haar zus, actrice Helena Noguerra, werd geboren. Als tiener was ze vastbesloten om zangeres te worden en werd ze aangemoedigd door singer-songwriter Jacques Duvall, een vriend van de familie. Ze nam haar artiestennaam Lio aan van een personage uit de Barbarella-stripboeken van Jean-Claude Forest. In 1979 begon ze samen met songwriter Jay Alanski en Duvall te werken met Marc Moulin en Dan Lacksman van het electro-trio Telex. Haar eerste twee singles waren 'Le Banana Split', dat meer dan 1 miljoen exemplaren verkocht, en 'Amoureux solitaires', een nummer oorspronkelijk van de punkband Stinky Toys. Beide nummers bereikten de top van vele hitlijsten in Frankrijk, en Moulin en Lacksman produceerden ook haar titelloze debuutalbum. In 1982 werkten het Amerikaanse muziekduo Ron en Russell Mael van Sparks met haar aan het album Suite sixtine, waarop enkele van haar eerdere nummers in het Engels werden vertaald. Suite sixtine werd samengesteld en artistiek geleid door Ralph Alfonso voor Attic Records Canada, waar het oorspronkelijk werd uitgebracht. Haar tweede album, Amour toujours, werd geproduceerd door Alain Chamfort en uitgebracht in 1983. Datzelfde jaar verscheen ze voor het eerst op het scherm in Chantal Akermans film Golden Eighties, een luchtige, humoristische Franse popmusical over de mensen die samenwerken in een winkelcentrum in Parijs. Lio speelt een zorgeloze kapper in de film. In 1984 was ze te zien in een tv-special met France Gall genaamd 'Formule 1', waar ze 'Be My Baby' zong met Gall. In 1985 ontmoette ze platenbaas en producer Michel Esteban van ZE Records. Ze bleef hitsingles hebben in Europa, waaronder 'Les brunes comptent pas pour des prunes', en reisde met Esteban naar Los Angeles om haar volgende album Pop model op te nemen. Verschillende nummers werden medegeproduceerd door John Cale, voormalig lid van de Velvet Underground, en het album leverde de hits 'Fallait pas commencer', 'Je casse tout ce que je touche' en 'Chauffeur' op. In 1988, nadat ze een dochter had gekregen met Esteban, hervatte ze haar acteercarrière met een hoofdrol in Claude Lelouchs film Itinéraire d'un enfant gâté. De samenwerking tussen Lio en Esteban leverde nog een album op, Can can, opgenomen in Los Angeles en Rio de Janeiro. Ze ontwierp ook een modestcollectie voor de Europese warenhuisketen Prisunic.