Luigi Pirandello

Luigi Pirandello (1867–1936) was een Italiaans toneelschrijver, romanschrijver, dichter en schrijver van korte verhalen. Hij is vooral bekend om zijn vele geprezen toneelstukken en succesvolle romans zoals 'De overleden Mattia Pascal' (1904) en 'Een, geen en honderdduizend' (1926). In 1934 ontving hij de Nobelprijs voor de Literatuur voor 'zijn bijna magische vermogen om psychologische analyse in goed theater te veranderen.' Zijn werk omvat ongeveer 40 toneelstukken, waarvan enkele in het Siciliaans zijn geschreven. Pirandello's tragische kluchten worden vaak gezien als voorlopers van het Theater van het Absurde. Zijn eerste grote stuk, 'Zo is het (als u het zo ziet)' (1917), onderzocht de relativiteit van de waarheid, een levenslang thema voor hem. 'Zes personages op zoek naar een auteur' (1921) stelde kunst en leven tegenover elkaar, gevolgd door het treurspel 'Hendrik IV' (1922). Andere stukken zijn 'Ieder voor zich' (1924) en 'Vanavond improviseren we' (1930). Hij richtte het Teatro d’Arte in Rome op en toerde met zijn gezelschap de wereld rond (1925–27). Bijna al zijn toneelstukken zijn in het Engels vertaald door acteur Robert Rietti.