Lyle Bettger

Lyle S. Bettger (13 februari 1915 – 24 september 2003) was een karakteracteur, vooral bekend om zijn Hollywood-rollen uit de jaren 50, waarin hij doorgaans schurken speelde. Hij is waarschijnlijk het meest herkenbaar als de woedende, jaloerse olifantenverzorger Klaus uit de Oscar-winnende film The Greatest Show on Earth (1952). Geboren in Philadelphia, Pennsylvania, was Lyle de zoon van Frank Bettger, een infielder voor de St. Louis Cardinals. Als enthousiaste filmliefhebber verliet Lyle op late tienerleeftijd de school met de ambitie om acteur te worden. Bettger studeerde af aan de American Academy of Dramatic Arts in New York. Zijn theaterdebuut was in Brother Rat in het Biltmore Theatre in New York City in 1936. Na een periode in het kleine theater kreeg hij de hoofdrol in de Broadway-productie The Flying Gerardos in 1940. Toen Paramount een talentenscout stuurde om de show te zien, kreeg Bettger een driejarig contract. Zijn filmcarrière begon met de hoofdrol in de film noir No Man of Her Own (1950). Hij werd al snel een vaste waarde in westerns zoals Denver and Rio Grande (1952), The Great Sioux Uprising (1953), Drums Across the River (1954), The Lone Ranger (1956) en Gunfight at the O.K. Corral (1957). Lyle stond bekend om het spelen van de slechterik en excelleerde in schurkenrollen zoals de dreigende Joe Beacom in Union Station (1950) en de koelbloedige nazi-hoofdofficier Kirchner in The Sea Chase (1955). Bettger verscheen ook vaak in dramatische rollen op televisie, met de hoofdrol in de serie The Court of Last Resort (1957) en gastrollen in Hawaii Five-O, Rawhide, The Rifleman, Bonanza en The Time Tunnel. Lyle was getrouwd met Mary Rolfe (1940–1996) tot haar overlijden. Ze hadden drie kinderen: Lyle Jr., Frank en Paula. Hij overleefde ook een zus, Lee Morgan. Lyle Bettger overleed op 24 september 2003 in San Luis Obispo County, Californië.