Marceline Loridan-Ivens

Marceline Loridan-Ivens (geboren Rozenberg; 19 maart 1928 – 18 september 2018) was een Franse schrijfster en filmregisseuse. Haar memoires But You Did Not Come Back beschrijven haar tijd in Auschwitz-Birkenau. Ze was getrouwd met Joris Ivens. Marceline Rozenberg werd geboren uit Pools-Joodse ouders die in 1919 naar Frankrijk emigreerden. Bij het begin van de Tweede Wereldoorlog vestigde haar familie zich in Vaucluse, waar ze zich aansloot bij het Franse verzet. Zij en haar vader, Szlama, werden gevangengenomen door de Gestapo en gedeporteerd naar Auschwitz-Birkenau met Convoy 71 op 13 april 1944, samen met Simone Veil en Anne-Lise Stern, vervolgens naar Bergen-Belsen, en uiteindelijk naar Theresienstadt. Het kamp werd bevrijd op 10 mei 1945 door het Rode Leger. Ze trouwde met Francis Loridan, een ingenieur. Jaren later scheidden ze, maar ze mocht zijn achternaam houden. Ze sloot zich in 1955 aan bij de Franse Communistische Partij en verliet die een jaar later. Daarna ontmoette ze 'afwijkers' zoals Henri Lefebvre en Edgar Morin, schreef manuscripten voor intellectuelen, werkte in de reprografische dienst van een opinie-instituut, was koerier voor het Algerijnse Nationale Bevrijdingsfront en frequenteerde Saint-Germain-des-Prés. In 1961 castte Edgar Morin haar in de film Chronique d'un été, waarmee ze haar filmdebuut maakte. In 1963 ontmoette en trouwde ze met documentairemaker Joris Ivens. Ze assisteerde hem bij zijn werk en co-regisseerde enkele van zijn films, waaronder 17th Parallel: Vietnam in War (1968). Samen vertrokken ze naar Vietnam, waar ze Ho Chi Minh ontmoetten. Van 1972 tot 1976, tijdens de Culturele Revolutie, werkten Joris Ivens en Marceline Loridan in China en regisseerden ze How Yukong Moved the Mountains, een serie van 12 films. Bekritiseerd door Jiang Qing, moesten ze snel China verlaten. Loridan-Ivens gaf lezingen en getuigenissen op hogescholen en middelbare scholen over de Holocaust.