Margalo Gillmore

Margalo Gillmore was een vierde generatie acteur aan haar vaders kant en volgde een opleiding aan de American Academy of Dramatic Arts. Haar toneelcarrière begon in 1917 met The Scrap of Paper en duurde tot 1961, toen ze meespeelde in Noël Cowards musical Sail Away op Broadway. Ze viel voor het eerst op bij critici in 1919 met The Famous Mrs. Fair, waarin ze optrad met Henry Miller en Blanche Bates. In 1921 speelde ze de tuberculosepatiënt Eileen Carmody in Eugene O'Neills The Straw, en in 1945 creëerde ze de rol van Kay Thorndike in het met de Pulitzer Prize bekroonde toneelstuk State of the Union. Gillmore trad regelmatig op met het Theatre Guild. Hoewel ze als 16-jarige in 1913 al meespeelde als figurant in een stomme film voor Vitagraph Studios, en in 1928 in de korte film The Home Girl, maakte ze haar filmdebuut in een grote rol in 1932 in Wayward. Daarna verscheen ze pas weer op het scherm in de jaren 1950, in films als Cause for Alarm!, Perfect Strangers, High Society (1956) en Upstairs and Downstairs (1959). Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde ze mee in de reizende productie van The Barretts of Wimpole Street, die optrad voor troepen in Italië, Frankrijk en Engeland, en tot op enkele kilometers van het front in Nederland kwam; de cast bezocht dagelijks militaire ziekenhuizen. Ze speelde Mrs. Darling in de Broadway- en televisieversies van Peter Pan met Mary Martin. Gillmore was lid van de beroemde Algonquin Round Table. Op 30 juni 1986 overleed ze op 89-jarige leeftijd aan kanker. Haar stoffelijk overschot werd begraven op Aaron Cemetery, Walker County, Alabama.