Maria Michi

Maria Michi (14 mei 1921 – 7 april 1980) was een Italiaanse bijrolactrice die samenwerkte met Roberto Rossellini aan zijn twee vroege neorealistische meesterwerken: 'Rome, Open Stad' en 'Paisà'. Ze begon als typiste op een advocatenkantoor en werd later plaatsaanwijzer in het Teatro Quattro Fontane in Rome. Daar werd ze opgemerkt en kreeg ze kleine rollen in het gezelschap van Sergio Tofano en Diana Torrieri tijdens het seizoen 1942-1943. Criticus Irene Bignardi noemde haar 'een vrouw die dicht bij het verzet en de Communistische Partij stond'. In 1948 werkte ze met Christian-Jaque in 'La Chartreuse de Parme'. In september 1949 trouwde ze met hertog Augusto Torlonia en verliet ze de filmwereld voor het theater, waar ze vooral samenwerkte met regisseur Guido Salvini. Het huwelijk werd in 1956 in San Marino nietig verklaard. Ze hervatte haar filmcarrière in de jaren 60 en 70, met twaalf films, waaronder Bernardo Bertolucci's 'Last Tango in Paris' en Tinto Brass' 'Salon Kitty', haar laatste film.