Marie Windsor

Marie Windsor (geboren als Emily Marie Bertelsen; 11 december 1919 – 10 december 2000) was een actrice die bekend stond als 'De Koningin van de B-films' vanwege haar vele optredens in B-movies en film noirs. Na jaren als telefoniste, toneel- en radioactrice en figurante te hebben gewerkt, begon ze in 1947 met grotere filmrollen. Haar eerste contract bij Warner Bros. in 1942 kreeg ze door grappen in te sturen naar Jack Benny, onder de naam M.E. Windsor uit angst voor vooroordelen tegen vrouwelijke grapenschrijvers. Benny was onder de indruk van haar uiterlijk en liet haar tekenen. Na een korte periode bij Metro-Goldwyn-Mayer tekende ze in 1948 een zevenjarig contract bij The Enterprise Studios. Haar eerste memorabele rol was in 1948 in 'Force of Evil' met John Garfield. Ze speelde in talrijke film noirs uit de jaren 50, zoals 'The Sniper', 'The Narrow Margin', 'City That Never Sleeps' en Stanley Kubricks 'The Killing'. Ook deed ze mee aan sciencefiction met 'Cat-Women of the Moon' (1953) en speelde ze tegenover Randolph Scott in 'The Bounty Hunter' (1954). Later verschoof ze naar televisie, met optredens in series als 'Stories of the Century', 'Lawman', 'Maverick', 'Perry Mason', 'The Incredible Hulk', 'Rawhide', 'General Hospital', 'Salem's Lot' en 'Murder, She Wrote'. Ze bleef actief tot in de jaren 90, met haar laatste rol in 1991. Windsor heeft een ster op de Hollywood Walk of Fame en werd genomineerd als een van de 50 grootste Amerikaanse schermlegendes door het American Film Institute. In 1987 won ze de Los Angeles Drama Critics Circle Award voor beste actrice en ontving ze de Ralph Morgan Award van de Screen Actors Guild.