Michèle Perrein (30 oktober 1929 – 13 februari 2010) was een Franse journaliste en schrijfster. Ze ontving in 1984 de Prix Interallié. Geboren als Michèle Barbe in Gironde, studeerde ze aan het Collège de La Réole en volgde twee jaar rechten in Bordeaux. Na haar verhuizing naar Parijs werkte ze als secretaresse en volgde avondcursussen aan de Centre de formation des journalistes. Op aanraden van Elle-hoofdredactrice Hélène Lazareff nam ze de achternaam Perrein van haar moeder aan. Als journaliste versloeg ze verschillende geruchtmakende rechtszaken, zoals de Minou Drouet-zaak en de Patrick Henry-affaire. Ze was getrouwd met Jacques Laurent, maar scheidde om zich op haar schrijverscarrière te richten. Haar literaire inspiratie vond ze vaak in haar geboortestreek Gironde, met werken als 'Le Buveur de Garonne' en 'Les Cotonniers de Bassalane'. Ook schreef ze toneelstukken en werkte mee aan het scenario van Henri-Georges Clouzots film 'De Waarheid'. Na het overlijden van haar partner Michel Adam stopte ze met schrijven en trok zich terug in haar jeugdstad, waar ze overleed aan de gevolgen van de ziekte van Alzheimer.
