Biografie
Leven en carriere
Michel Jean-Pierre Debré (15 januari 1912 – 2 augustus 1996) was de eerste premier van de Vijfde Franse Republiek en wordt beschouwd als de 'vader' van de huidige Franse grondwet. Hij diende onder president Charles de Gaulle van 1959 tot 1962. Politiek gezien stond Debré bekend als intens, onverzettelijk en met een neiging tot retorisch extremisme. Hij werd geboren in Parijs als zoon van de beroemde joodse arts Robert Debré, grondlegger van de moderne kindergeneeskunde, en Jeanne-Marguerite Debat-Ponsan; zijn grootvader van moederszijde was de schilder Édouard Debat-Ponsan. Debré was rooms-katholiek. Hij studeerde rechten en politieke wetenschappen, werd hoogleraar rechten en trad toe tot de Conseil d'État. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij krijgsgevangen genomen maar ontsnapte; aanvankelijk werkte hij voor het Vichy-regime, maar in 1943 sloot hij zich aan bij het verzet. Na de bevrijding kreeg hij van De Gaulle de taak om het ambtenarenapparaat te hervormen, wat leidde tot de oprichting van de École nationale d'administration. Onder de Vierde Republiek was hij senator voor Indre-et-Loire en een fervent verdediger van Frans-Algerije. Hij richtte de krant Le Courrier de la colère op en pleitte voor de terugkeer van De Gaulle.
