Michel Tournier

Michel Tournier (19 december 1924 – 18 januari 2016) was een Franse schrijver. Hij ontving prijzen zoals de Grand Prix du roman de l'Académie française in 1967 voor Vrijdag of de andere eiland en de Prix Goncourt voor De erlenkoning in 1970. Zijn inspiratiebronnen omvatten de traditionele Duitse cultuur, het katholicisme en de filosofieën van Gaston Bachelard. Hij woonde in Choisel en was lid van de Académie Goncourt. Zijn autobiografie is vertaald en gepubliceerd als The Wind Spirit (Beacon Press, 1988). Hij werd af en toe overwogen voor de Nobelprijs voor Literatuur. Geboren in Frankrijk uit ouders die elkaar ontmoetten aan de Sorbonne terwijl ze Duits studeerden, bracht Tournier zijn jeugd door in Saint-Germain-en-Laye. Hij leerde vroeg Duits en verbleef elke zomer in Duitsland. Hij studeerde filosofie aan de Sorbonne en aan de universiteit van Tübingen en volgde de cursus van Maurice de Gandillac. Hij wilde filosofie op de middelbare school doceren, maar slaagde er, net als zijn vader, niet in de Franse agrégation te behalen. Tournier trad in dienst bij Radio France als journalist en vertaler en presenteerde L'heure de la culture française. In 1954 werkte hij in de reclame voor Europe 1. Hij werkte ook samen met Le Monde en Le Figaro. Van 1958 tot 1968 was Tournier hoofdredacteur van Plon. In 1967 publiceerde Tournier zijn eerste boek, Vendredi ou les Limbes du Pacifique, een hervertelling van Daniel Defoes Robinson Crusoe, waarvoor hij de Grand Prix du roman de l'Académie française ontving. Hij was in 1970 medeoprichter, met de fotograaf Lucien Clergue uit Arles en de historicus Jean-Maurice Rouquette, van de Rencontres d'Arles. Tegelijkertijd produceerde hij voor televisie een vijftigtal afleveringen van het maandelijkse programma Chambre noire, gewijd aan fotografie, waarbij hij voor elke aflevering een fotograaf interviewde. Tournier stierf op 18 januari 2016 in Choisel, Frankrijk op 91-jarige leeftijd.