Mickey Gilley

Countryster Mickey Gilley werd geboren op 9 maart 1936 in Natchez, Mississippi, als neef van de toekomstige rockabilly-legende Jerry Lee Lewis en de in opspraak geraakte televisiepredikant Jimmy Swaggart, en groeide op in Ferriday, Louisiana. In hun jeugd speelden ze alle drie piano wanneer ze samenkwamen en zongen ze gospel- en boogiewoogieliedjes. Nadat Lewis in de jaren vijftig de hitlijsten domineerde, begon Mickey zelf professioneel en nam hij enkele singles op voordat hij sessiemuzikant werd in New Orleans. Op 17-jarige leeftijd trouwde hij en had in 1958 een kleine hit, 'Call Me Shorty', maar het duurde jaren voordat hij uit de schaduw van Jerry Lee trad en zichzelf als ster vestigde. Zijn eerste album, 'Down the Line', verscheen pas in 1967, met de kleine hit 'Now I Can Live Again'. Drie jaar later werd hij nachtclubeigenaar met de opening van Gilley's Club in Pasadena, Texas, in 1971. De club, geprezen als 's werelds grootste honky-tonk, werd beroemd als decor voor de film Urban Cowboy (1980), wat Gilley's nationale bekendheid vergrootte. In de jaren tachtig had hij cross-over-succes door zijn countrymuziek te verzachten met een poporiëntatie. Hij wist vijftien jaar lang elk jaar hits in de hitlijsten te plaatsen, met 17 nummer 1-countryhits. Gilley en partner Sherwood Cryer kregen ruzie nadat Cryer vijandig werd over veranderingen aan de club. Gilley moest Cryer uiteindelijk aanklagen over hun 50-50-deal, waarvan Gilley vond dat die veel te veel in het voordeel van Cryer was. Gilley won $ 17 miljoen van Cryer, maar dit verpestte hun relatie volledig en dwong de sluiting van de club in 1989. Gilley opende in 2006 een andere club met dezelfde naam in Dallas. Er is een Gilley's in Las Vegas en de stad LaPorte, Texas, keurde een nieuwe Gilley's goed, niet ver van de oorspronkelijke locatie.