Mike Nichols

Mike Nichols (geboren als Mikhail Igor Peschkowsky; 6 november 1931 – 19 november 2014) was een in Duitsland geboren Amerikaanse film- en theaterregisseur, producent, acteur en komiek. Hij stond bekend om zijn vermogen om in verschillende genres te werken en om acteurs, ongeacht hun ervaring, het beste uit zichzelf te laten halen. Zijn carrière begon in de jaren vijftig bij de improvisatiekomediegroep The Compass Players in Chicago, de voorloper van The Second City. Later vormde hij met Elaine May het komische duo Nichols and May, dat succes had op Broadway en een Grammy won. Na hun uit elkaar gaan in 1961 ging Nichols toneelstukken regisseren. Zijn debuut op Broadway was Neil Simons 'Barefoot in the Park' in 1963, gevolgd door 'Luv' (1964) en 'The Odd Couple' (1965), waarvoor hij telkens een Tony Award kreeg. In totaal regisseerde of produceerde hij meer dan vijfentwintig Broadway-stukken en won zes Tony's, de laatste in 2012 voor 'Death of a Salesman'. Zijn eerste film, 'Who's Afraid of Virginia Woolf?' (1966), werd een kaskraker en kreeg dertien Oscarnominaties. Zijn volgende film, 'The Graduate' (1967), was eveneens een groot succes en bezorgde hem de Oscar voor Beste Regie. Andere bekende films van zijn hand zijn 'Catch-22' (1970), 'Carnal Knowledge' (1971), 'Silkwood' (1983), 'Working Girl' (1988), 'Wolf' (1994), 'The Birdcage' (1996), 'Closer' (2004) en 'Charlie Wilson's War' (2007). Naast een Oscar won Nichols een Grammy, vier Emmy's en negen Tony's, evenals diverse eretitels zoals de National Medal of Arts (2001) en het Kennedy Center Honors (2003). Zijn films ontvingen in totaal 42 Oscarnominaties.