Ned Sparks

Ned Sparks (geboren als Edward Arthur Sparkman, 19 november 1883 – 3 april 1957) was een in Canada geboren karakteracteur van het Amerikaanse toneel en film. Sparks stond bekend om zijn uitdrukkingsloze gezicht en diepe, schorre stem. Hij werd geboren in Guelph, Ontario, en verliet op 16-jarige leeftijd zijn huis om als goudzoeker te werken tijdens de Klondike Gold Rush. Na geldgebrek won hij een plek als zanger in een reizend muziekgezelschap. Op 19-jarige leeftijd keerde hij terug naar Canada en volgde kort een opleiding aan een seminarie in Toronto. Na het seminarie werkte hij voor de spoorwegen en in het theater in Toronto. In 1907 vertrok hij naar New York City om zijn geluk op Broadway te beproeven, waar hij in 1912 zijn eerste show had. Tijdens zijn werk op Broadway ontwikkelde hij zijn kenmerkende uitdrukkingsloze blik bij het spelen van een baliemedewerker in het toneelstuk Little Miss Brown. Zijn succes op het toneel trok de aandacht van Louis B. Mayer van MGM, die Sparks een contract voor zes films aanbood. Sparks verscheen in vele stomme films voordat hij in 1928 zijn 'talkie'-debuut maakte in The Big Noise. In de jaren 1930 werd hij bekend om het spelen van norse, sarcastische personages die op sigaren kauwden. Hij was zo met dit type verbonden dat The New York Times in 1936 meldde dat Sparks zijn gezicht voor $100.000 had verzekerd bij Lloyd's of London (later bleek het een publiciteitsstunt te zijn; hij was slechts voor $10.000 verzekerd). Sparks werd ook getekend in tekenfilms, zoals de Jack-in-the-Box in de Disney-korte film Broken Toys (1935) en de nar in Mother Goose Goes Hollywood (1938). Hij sprak ook de stemmen van de tekenfilmfiguren Heckle en Jeckle in van 1947 tot 1951. Sparks verscheen in tien toneelproducties op Broadway en meer dan 80 films. Hij stopte met films in 1947, met de uitspraak dat iedereen op 65-jarige leeftijd met pensioen moet gaan.