Neil Simon

Marvin Neil Simon (4 juli 1927 – 26 augustus 2018) was een Amerikaans toneelschrijver, scenarioschrijver en auteur. Hij schreef meer dan 30 toneelstukken en bijna evenveel filmscenario's, meestal verfilmingen van zijn eigen stukken. Hij ontving drie Tony Awards en een Golden Globe Award, en kreeg nominaties voor vier Academy Awards en vier Primetime Emmy Awards. In 1975 kreeg hij een Special Tony Award, in 1995 de Kennedy Center Honors en in 2006 de Mark Twain Prize for American Humor. Simon groeide op in New York City tijdens de Grote Depressie. De financiële problemen van zijn ouders beïnvloedden hun huwelijk, wat hem een grotendeels ongelukkige en onstabiele jeugd bezorgde. Hij zocht vaak zijn toevlucht in bioscopen, waar hij genoot van vroege komieken als Charlie Chaplin. Na zijn middelbare school en enkele jaren in de Army Air Force Reserve begon hij komische scripts te schrijven voor radioprogramma's en populaire vroege tv-shows, zoals Sid Caesar's Your Show of Shows (waar hij in 1950 samenwerkte met jonge schrijvers als Carl Reiner, Mel Brooks, Woody Allen, Larry Gelbart en Selma Diamond) en The Phil Silvers Show (1955–1959). Zijn eerste opgevoerde toneelstuk was Come Blow Your Horn (1961), dat drie jaar kostte om te schrijven en 678 voorstellingen op Broadway haalde. Daarna volgden meer successen: Barefoot in the Park (1963) en The Odd Couple (1965). Voor dat laatste won hij een Tony Award, werd hij een nationale beroemdheid en 'de meest populaire nieuwe toneelschrijver op Broadway'. Van de jaren 60 tot de jaren 80 schreef hij voor toneel en film, waarbij sommige scenario's op zijn eigen toneelwerk waren gebaseerd. Zijn stijl varieerde van farce tot romantische komedie en serieuzere dramatische komedie. In totaal kreeg hij 17 Tony-nominaties en won drie prijzen. In 1966 liepen er gelijktijdig vier succesvolle producties van hem op Broadway, en in 1983 werd hij de enige levende toneelschrijver met een naar hem vernoemd theater in New York: het Neil Simon Theatre.