Neil Young

Neil Percival Young OC OM (geboren op 12 november 1945) is een Canadees-Amerikaanse zanger, muzikant en songwriter. Na een muziekcarrière te zijn begonnen in Winnipeg in de jaren 60, verhuisde Young naar Los Angeles en sloot zich aan bij Buffalo Springfield, samen met Stephen Stills, Richie Furay en anderen. Sinds het begin van zijn solocarrière met zijn begeleidingsband Crazy Horse heeft Young vele kritisch en commercieel succesvolle albums uitgebracht, zoals Everybody Knows This Is Nowhere, After the Gold Rush, Harvest en Rust Never Sleeps. Hij was ook een parttime lid van Crosby, Stills & Nash. Young heeft meerdere Grammy- en Juno Awards gewonnen. De Rock and Roll Hall of Fame heeft hem twee keer opgenomen: in 1995 als soloartiest en in 1997 als lid van Buffalo Springfield. In 2000 plaatste Rolling Stone Young op nummer 34 van hun lijst van de 100 grootste muzikale artiesten. Volgens Acclaimed Music is hij de zevende meest gevierde artiest in de populaire muziekgeschiedenis. Zijn gitaarwerk, diep persoonlijke teksten en kenmerkende hoge tenorstem bepalen zijn lange carrière. Hij speelt ook piano en mondharmonica op veel albums, die vaak folk, rock, country en andere muziekgenres combineren. Zijn vaak vervormde elektrische gitaarspel, vooral met Crazy Horse, leverde hem de bijnaam 'Godfather of Grunge' op en leidde tot zijn album Mirror Ball uit 1995 met Pearl Jam. Recentelijk wordt hij begeleid door Promise of the Real. 21 van zijn albums en singles zijn goud en platina gecertificeerd in de VS door de RIAA. Young regisseerde (of co-regisseerde) films onder het pseudoniem 'Bernard Shakey', waaronder Journey Through the Past (1973), Rust Never Sleeps (1979), Human Highway (1982), Greendale (2003) en CSNY/Déjà Vu (2008). Hij droeg ook bij aan de soundtracks van de films Philadelphia (1993) en Dead Man (1995).