Otto Sander

Otto Sander (30 juni 1941 – 12 september 2013) was een Duitse film-, theater- en stemacteur. Hij groeide op in Kassel, waar hij in 1961 afstudeerde aan het Friedrichgymnasium. Na zijn schooltijd vervulde hij in 1961/62 zijn militaire dienst bij de Bundesmarine en verliet deze als reserve-fenrik. Vervolgens studeerde hij theaterwetenschap, kunstgeschiedenis en filosofie. In 1965 maakte hij zijn acteerdebuut bij de Düsseldorfer Kammerspiele. Na zijn eerste filmwerk in datzelfde jaar brak hij in 1967 zijn studie af en verhuisde naar München om fulltime acteur te worden. Zijn carrière is nauw verbonden met het Schaubühne-theater in Berlijn onder regie van Peter Stein. Vanaf 1980 trad Sander op verschillende Berlijnse theaterpodia op, waaronder in 1981 bij het Schillertheater, in 1985 bij de Freie Volksbühne en in 1989 bij de Komödie am Kurfürstendamm. Later speelde hij in 2004 in 'Hauptmann von Köpenick' bij het Schauspielhaus Bochum. In 1990 was hij jurylid op het 40e Internationaal Filmfestival van Berlijn. Tot zijn bekendste filmrollen behoren de engel Cassiel in 'Der Himmel über Berlin' en het vervolg 'In weiter Ferne, so nah!' van Wim Wenders, en de getraumatiseerde U-bootcommandant Kapitänleutnant Philipp Thomsen in Wolfgang Petersen's 'Das Boot'. Sander speelde ook in 'Die Blechtrommel' (1979) als trompettist en in 'Comedian Harmonists', een biopic over de gelijknamige muziekgroep. Daarnaast vertolkte hij een professor in de film 'Das Versprechen' over de deling van Berlijn door de muur, en in 1999 had hij een rol in Rosa von Praunheim's film 'Der Einstein des Sex'.