Paolo Taviani

Paolo Taviani (8 november 1931 – 29 februari 2024) en Vittorio Taviani (20 september 1929 – 15 april 2018), samen bekend als de gebroeders Taviani, waren Italiaanse filmregisseurs en scenarioschrijvers die nauw samenwerkten. Ze wonnen de Gouden Palm en de FIPRESCI-prijs op het Filmfestival van Cannes in 1977 voor 'Padre Padrone' en de Grote Juryprijs in 1982 voor 'La notte di San Lorenzo' (De Nacht van de Vallende Sterren). In 2012 wonnen ze de Gouden Beer op het Internationaal Filmfestival van Berlijn met 'Caesar Must Die'. Beiden geboren in San Miniato, Toscane, begonnen hun carrière als journalisten en maakten in 1960 hun filmdebuut met de documentaire 'L'Italia non è un paese povero'. Hun eerste eigen film was 'I sovversivi' (1967). Hun werk, vaak literaire adaptaties, kenmerkt zich door poëtische vertellingen en maatschappelijke thema's, zoals in 'Kaos' (1984, naar Pirandello) en 'Il sole anche di notte' (1990, naar Tolstoj). Latere films wisselden succes zoals 'Le affinità elettive' (1996) met minder geprezen werk.