Patty Andrews

Patty Andrews werd geboren op 16 februari 1918 in Mound, Minnesota, als dochter van Peter Andreos (die zijn achternaam veranderde in 'Andrews' bij aankomst in de VS) en Olga Sollie. Haar echte naam was Patricia Marie. Haar vader was een Grieks-katholieke immigrant en haar moeder een lutherse uit Noorwegen, die een Grieks café runde naast het Orpheum Theater in Minneapolis. Haar zussen waren Lavern Sophie (geboren 6 juli 1911, overleden 1967 aan kanker) en Maxene Angelyn (geboren 3 januari 1916, overleden in oktober 1995 aan een hartaanval op Cape Cod, Massachusetts). Peter Andrews vond het niet eervol dat zijn dochters in de showbusiness gingen en wilde dat ze terug naar school gingen om secretaresse te worden. Maxene was pas vier toen ze voor het eerst op de radio verscheen in Minneapolis. Op haar zesde trad ze al op in veteranenziekenhuizen, voor de burgemeester van Minneapolis en tijdens lunches van de Daughters of the American Revolution. Laverne startte het trio van zussen en ze traden op in kindershows op lokale radiostations en in het Orpheum in hun woonplaats Minneapolis. Daar werden ze ontdekt door Larry Rich, die hen een baan aanbood in zijn reizende revue. Patty was toen pas tien. Ze begonnen hun carrière in New York met het orkest van Jack Belasco en later met Ted Mack in het vaudevillecircuit. In 1937 werden ze gehoord door platenbaas Dave Kapp, wat leidde tot een lange reeks hits. In 1953 viel de groep uit elkaar; Laverne ging naar New York om drama te studeren en werd later huisvrouw, terwijl Patty solo verderging in de showbusiness nadat hun ambities botsten. In 1956 kwamen ze weer bij elkaar en traden op in Las Vegas in het Flamingo Hotel, met talloze tv-aanbiedingen en een nieuw contract bij Capitol Records. Hun eerste grote hit was 'Bei Mir Bist Du Schon', die in nazi-Duitsland erg populair was totdat bleek dat de songwriters Joods waren. Andere top hits waren 'Don't Fence Me In', 'Apple Blossom Time', 'Rum and Coca Cola' en 'I Can Dream, Can't I?' uit 1937.