Paul Guimard

Paul Guimard (3 maart 1921 – 2 mei 2004) was een Franse schrijver die zijn passie voor schrijven combineerde met zijn liefde voor de zee. Zijn bekendste werk is 'Les Choses de la Vie', dat door Claude Sautet werd verfilmd met een volledig gewijzigd einde, met Romy Schneider en Michel Piccoli. Hij werd geboren in Saint-Mars-la-Jaille (Loire-Atlantique) en trouwde met Benoîte Groult. Na een slechte schooltijd begon hij als journalist, werkte tijdens de Tweede Wereldoorlog voor 'L'Echo de la Loire' en later voor 'L'Ouest-Eclair'. In 1945 schreef hij de komedie 'Zevende Hemel'. Zijn literaire carrière begon in 1956 met de bekroonde roman 'Valse Vrienden', gevolgd door 'Rue du Havre' in 1957. In 1960 schreef hij met Antoine Blondin de komedie 'Een Getuige' en in 1961 publiceerde hij 'De Ironie van het Lot', dat de rol van toeval in relaties onderzoekt en werd verfilmd. Van 1981 tot 1982 was hij actief voor president François Mitterrand. Hij was lid van een audiovisuele autoriteit van 1982 tot 1986 en keerde daarna terug naar de literatuur, met werken zoals 'Een Samenloop van Omstandigheden' (1990) en 'De Steentijd' (1992). In 1993 ontving hij een oeuvreprijs van de Stichting Prins Pierre van Monaco. Hij overleed in Hyères (Var). Zijn romans behandelen vaak toeval, tijd en menselijk lot, zoals in zijn laatste werk 'Slecht Weer', dat persoonlijke keuze benadrukt.