Paul Hurst

Paul Hurst (15 oktober 1888 - 27 februari 1953) was een Amerikaans karakteracteur met een enorme filmografie, die ook stomme films regisseerde en schreef. Veel van zijn vroege werk was in lowbudgetwesterns. Hij groeide op in centraal Californië, omringd door de uitgestrekte Lux & Miller-veeboerderijen, wat hem eerstehands kennis van het Wilde Westen gaf. Na amateurtoneel in San Francisco vertrok hij naar Los Angeles voor de opkomende filmindustrie. Hij debuteerde in films rond 1912, vooral westerns, en regisseerde ze vanaf 1916. In de vroege jaren 1920 schreef hij scenario's voor zijn eigen films. Hij werkte efficiënt voor goedkope producenten in 'Gower Gulch', waar films vaak binnen een week op locatie werden gedraaid. Later richtte hij zich volledig op acteren en werd een bekend gezicht in Amerikaanse cinema, met meer dan 250 films. Met zijn stevige postuur, knijpende blik en schorre stem (na de komst van de geluidsfilm) speelde hij schurken, politieagenten en komische sidekicks. Zijn bekendste rol is de deserteur die door Vivien Leigh wordt neergeschoten in 'Gone with the Wind' (1939). Hij was ook sidekick van Monte Hale in B-westerns. John Wayne castte hem in 'Big Jim McLain' (1952) terwijl Hurst terminaal ziek was. In 1953, op 64-jarige leeftijd, maakte hij een einde aan zijn leven.