Peter Dreimanis

De basisstructuur van rockband July Talk is als volgt: twee frontmensen, Leah Fay Goldstein en Peter Dreimanis, omringd door gitaristen Ian Docherty en Josh Warburton, en twee drummers Danny Miles en Dani Nash. Voor deze dwingend DIY, rigoureus zelfrealiserende groep is de essentie van July Talk altijd de spanning tussen precisie en chaos geweest. Om deze spanning te begrijpen, kunnen we het reduceren tot paren, of we kunnen het vergroten en dieper kijken waarom we de behoefte voelen om het op een bepaalde manier te kaderen. Wat we zien, zegt meer over wat we zoeken. Met July Talk, zoals met de meeste dingen, wat hebben we gemist? We hoeven niet te vragen wat de relatie is tussen de twee kronkelende frontmensen, maar eerder wat hun relatie is met ons, hun publiek, en met de wereld, deze tedere, schurkachtige, verwarrende wereld. Deze lichamen verwelkomen onze blik, ze genieten en deinzen ervan terug terwijl ze furieus terugduwen, en vragen van ons wat ze van elkaar vragen: zie me alsjeblieft voor wie ik ben. Als we July Talk zien als een vrouw en een man, in tegenstelling tot elkaar, zien we onze eigen projecties op deze lichamen. Wat er tussen deze lichamen gebeurt, allemaal, die kinetische, statische, plakkerige ruimte, is waar de waarheid van July Talk vorm krijgt. Op het podium ontvouwt en explodeert July Talk. De actie pingt van slow-motion commotie naar achterovergebogen gemeenschap, vloeibaar (als in lichamelijk) en vloeibaar (als in de donkere goo-fase van metamorfose). Dingen worden vreemd, af en toe grotesk, altijd boeiend. Elke show biedt momenten van genade die voor een moment de innerlijke werking van dit onkenbare universum onthullen. Houd die vast tot de volgende keer.