Philip Ahn

Philip Ahn (geboren als Pil Lip Ahn (안필립), 29 maart 1905 – 28 februari 1978) was een Koreaans-Amerikaanse acteur. Hij was de eerste Koreaans-Amerikaanse filmacteur die een ster kreeg op de Hollywood Walk of Fame. Zijn filmcarrière begon in 1935 met 'A Scream in the Night'. Hoewel regisseur Lewis Milestone hem aanvankelijk afwees omdat zijn Engels te goed was voor de rol, verscheen hij later in de Bing Crosby-film 'Anything Goes'. Zijn eerste vermelde rollen kwamen in 1936 in 'The General Died at Dawn' en 'Stowaway' naast Shirley Temple. Hij speelde tegenover Anna May Wong in 'Daughter of Shanghai' (1937) en 'King of Chinatown' (1937). Tijdens de Tweede Wereldoorlog vertolkte Ahn vaak Japanse schurken in oorlogsfilms, wat hem ten onrechte voor Japans deed aanzien en tot doodsbedreigingen leidde. Hij nam dienst in het Amerikaanse leger als entertainer, maar werd vroegtijdig ontslagen vanwege een enkelblessure. Na de oorlog speelde hij in films als 'Love Is a Many-Splendored Thing', 'Around the World in Eighty Days', 'Thoroughly Modern Millie' en 'Paradise, Hawaiian Style' met Elvis Presley. In Koreaanse Oorlogfilms zoals 'Battle Circus' (1953) en 'Battle Hymn' (1956) kon hij Koreaanse personages spelen. Zijn televisiedebuut was in 1952 in 'Schlitz Playhouse', met later gastrollen in series als 'Adventures in Paradise', 'Hawaiian Eye', 'Hawaii Five-O', 'Crossroads', 'Bonanza' en 'M*A*S*H'. Zijn bekendste televisierol was die van 'Master Kan' in de serie 'Kung Fu'. Als presbyteriaan vond Ahn dat de taoïstische uitspraken van zijn personage niet in strijd waren met zijn eigen geloof.