Philippe de Broca

Philippe Claude Alex de Broca de Ferrussac (15 maart 1933 – 26 november 2004) was een Franse filmregisseur. Hij regisseerde 30 lange speelfilms, waaronder de zeer succesvolle 'That Man from Rio' (L'Homme de Rio), 'The Man from Acapulco' (Le Magnifique) en 'On Guard' (Le Bossu). Zijn werk omvat historische, romantische epen zoals 'Chouans!' en 'King of Hearts' (Le Roi de cœur), evenals komedies met een charismatische, luchtige held die klaarstaat voor elk avontuur dat op zijn pad komt, zolang het maar betekent dat hij aan het moderne dagelijks leven kan ontsnappen: 'Practice Makes Perfect' (Le Cavaleur), 'The Devil by the Tail' (Le Diable par la queue), 'The African' (L'Africain). Hij had banden met de acteur Jean-Paul Belmondo, met wie hij zes films maakte, en ook met Jean-Pierre Cassel, Philippe Noiret en Jean Rochefort. Hij werd geboren in Parijs als zoon van een filmdecorontwerper en kleinzoon van de bekende schilder Alexis de Broca. Na zijn studie aan de École Vaugirard (1953) vervulde hij zijn militaire dienst bij de Franse legerfilmdienst in Duitsland en Algerije, waar hij korte films regisseerde of als hoofd cameraman fungeerde. Diep geraakt door de oorlog in Algerije, nam hij zich voor om in zijn toekomstige films het leven van zijn beste kant te laten zien, 'omdat lachen de beste verdediging is tegen tegenslagen'. Na zijn dienst reisde hij door Afrika voordat hij terugkeerde naar Parijs. Hij begon als stagiair bij Henri Decoin en werd assistent van Claude Chabrol, François Truffaut en Pierre Schoendoerffer. Zijn regiedebuut was 'The Love Game' (Les jeux de l'amour, 1959), geproduceerd door Chabrol. Zijn eerste commerciële succes kwam met 'Swords of Blood' (Cartouche, 1962), gevolgd door internationale erkenning met films als 'That Man from Rio' (1964) en 'The Man from Acapulco' (1973). In 1966 maakte hij 'King of Hearts' (Le Roi de Cœur), een parodie op de Eerste Wereldoorlog die aanvankelijk flopte maar later in de VS uitgroeide tot een cultfilm.