Philippe de Chérisey

Philippe Louis Henri Marie de Chérisey, 9e markies de Chérisey (13 februari 1923 – 17 juli 1985) was een Franse schrijver, radiohumorist, surrealist en bijrolacteur (onder het pseudoniem Amédée). Hij is vooral bekend om zijn creatie van vervalste perkamenten die in 1967 werden gepubliceerd in het boek L'Or de Rennes van Gérard de Sède, als onderdeel van zijn betrokkenheid bij de Priory of Sion-hoax tussen 1962 en 1983. Afkomstig uit een rijke familie in Lotharingen, besloot de Chérisey tegen de wensen van zijn familie in acteur te worden. Hij schreef zich in 1946 in bij de toneelschool van René Simon, waar hij zijn acteursopleiding begon. Zijn meest opvallende filmoptreden was in Jeux interdits in 1952. Hij stond bekend als een bon-vivant, genoot regelmatig van wijn en bezocht openbare bibliotheken, waar zijn natuurlijke nieuwsgierigheid hem ertoe bracht alles wat zijn interesse wekte verder te onderzoeken. Philippe de Chérisey was een volgeling van de surrealistische beweging. Hij beweerde Eugene Ionesco te kennen en was, net als hij, lid van het College van Pataphysica, hoewel er – net als bij zijn lidmaatschap van Oulipo – geen bewijs is dat hij actief deelnam. Zijn verlangen om de normen van de cultuur te ondermijnen, of met andere woorden, een alternatieve realiteit te creëren die echter werd dan de werkelijkheid zelf, deed hij binnen de context van de Priory of Sion en om de claim te promoten dat Pierre Plantard de directe afstammeling was van Dagobert II. Hij beschouwde zichzelf als een satiricus uit zijn tijd bij de Franse radio en zette deze persona voort binnen het thema van de Priory of Sion, waar hij zichzelf een grappenmaker noemde. Het bekendste voorbeeld hiervan is zijn esoterische novelle Circuit (oorspronkelijk geschreven in 1968, maar pas in 1971 gedeponeerd in de Bibliothèque nationale de France).