Pierre Clémenti

Pierre Clémenti (28 september 1942 – 27 december 1999) was een Franse acteur. Geboren in Parijs, studeerde hij drama en begon zijn carrière in het theater. Zijn eerste kleine filmrollen kreeg hij in 1960 in 'Chien de pique' van Yves Allégret, naast Eddie Constantine. Zijn bekendste rol is waarschijnlijk die van de gangster-minnaar van de burgerlijke prostituee Catherine Deneuve in Luis Buñuels klassieker 'Belle de jour' (1967); in Buñuels 'La voie lactée' speelde hij de Duivel. Hij verscheen in diverse geroemde films uit die periode en werkte met vele vooraanstaande Europese regisseurs, zoals Luchino Visconti ('The Leopard'), Pier Paolo Pasolini ('Pigsty') en Bernardo Bertolucci ('The Conformist' en 'Partner'). Andere regisseurs met wie hij samenwerkte zijn Liliana Cavani, Glauber Rocha, Miklós Jancsó en Philippe Garrel. In 1972 werd zijn carrière onderbroken door een gevangenisstraf wegens vermeend drugsbezit of -gebruik. Na 17 maanden werd hij wegens gebrek aan bewijs vrijgelaten; later schreef hij een boek over deze periode. Na zijn vrijlating speelde hij de rol van de altijd optimistische matroos van de Potemkin in Dušan Makavejevs schandalige film 'Sweet Movie' en de rol van de verleidelijke saxofonist Pablo in Fred Haines' verfilming van Herman Hesses roman 'Steppenwolf'. Hij bleef zijn hele carrière ook actief in het theater. Hij was tevens betrokken bij de Franse undergroundfilmbeweging en regisseerde enkele eigen, vaak experimentele films, zoals 'Visa de censure no X', 'New Old' (1978, met Viva), 'La Revolution ce ne'est qu'un debut, continuons le combat', 'In the shadow of the blue rascal' en 'Sun'. Hij overleed in 1999 aan leverkanker.