Pierre Gascar

Pierre Fournier (13 maart 1916 – 20 februari 1997), beter bekend onder zijn pseudoniem Pierre Gascar, was een Franse journalist, literair criticus, schrijver, essayist en scenarioschrijver. Geboren in Parijs in 1916 in een arbeidersgezin, bracht hij een deel van zijn jeugd door in de Périgord nadat zijn moeder werd opgenomen. Zijn onrustige jeugd inspireerde later zijn werken La Graine en Meilleur de la Vie. Na de middelbare school keerde hij terug naar Parijs, raakte betrokken bij linkse politiek en begon om te gaan met schrijvers. Zijn gevangenschap in een Duits krijgsgevangenkamp tijdens de Tweede Wereldoorlog had een grote invloed op zijn schrijven uit die periode. In Le temps des Morts beschrijft Gascar zijn tijd als grafdelver in het gevangenkamp Rava-Ruska in Oekraïne, waar hij werd gedwongen om joden op te sporen die zich in de omgeving verborgen hielden. Na de oorlog werd Gascar journalist. In 1953, na het winnen van de Prix Goncourt voor Les Bêtes en Le temps des morts, besloot hij zich volledig aan zijn literaire werk te wijden. Zijn schrijven, gekenmerkt door een verkenning van de relatie tussen planten, dieren en mensen, begon meer waardering te krijgen van het grote publiek. Hij begon met het schrijven van biografieën, gericht op persoonlijkheden waarin hij delen van zichzelf herkende, zoals zijn honger naar kennis, zijn onafhankelijkheid en zijn rusteloosheid. Tot de figuren over wie hij schreef behoorden Humboldt, Buffon en Bernard Palissy. Naast zijn biografische werk schreef hij studies over de natuur, met een poëtische en filosofische benadering. Belangrijke werken in dit genre zijn Le présage, Les sources en Le règne végétal. Het scenario voor Georges Franju's film Les Yeux sans visage (1960) werd grotendeels door Gascar geschreven. Andere werken omvatten toneelstukken, met name Les pas perdus, prentenboeken en voorwoorden. Na het winnen van de Grote Prijs van de Académie Française, ontving hij in 1994 de Prix Roger Caillois. Gascar deelde Caillois' fascinatie voor de natuurlijke wereld, maar behield een sterke focus op de relatie ervan met de menselijke samenleving. Hij stierf in 1997. Het merendeel van zijn werken werd uitgegeven door Éditions Gallimard.