Pietra Montecorvino

Pietra Montecorvino debuteerde in 1983 in de film van Renzo Arbore 'FF.SS.' - dat wil zeggen: '...che mi hai portato a fare sopra a Posillipo se non mi vuoi più bene?'. In de film zong ze ook het nummer 'Sud', wat haar vocale talenten onthulde. In 1988 bracht ze haar eerste single uit, 'Una città che vola/Tutta pe' mme', en in hetzelfde jaar werkte ze samen met Angelo Branduardi, met wie ze duette in de nummers 'Frutta', 'Tango' en 'Barbablu' (op zijn album 'Pane e rose') en de Franse versies daarvan (op het album 'Du pain et des roses'). Haar eerste album 'Segnorita' verscheen in 1991, geschreven door de broers Eugenio - haar echtgenoot - en Edoardo Bennato. Dat jaar won ze de Targa Tenco voor 'Beste vertolker van het jaar'. In 1992 stond ze op het Festival van Sanremo met Peppino Di Capri met 'Favola Blues'. Het jaar daarop bracht ze haar tweede album 'Voce di pietra' uit. Ondertussen bleef ze actief in theater en film. In 2000 publiceerde ze de verzamelalbums 'Del mio meglio' en 'La stella del cammino'. In 2004 verscheen 'Napoli mediterranea'. In 2005 bracht ze 'Seguendo Virgilio - dentro e fuori il Quartetto Cetra' uit, een eerbetoon aan Virgilio Savona van het Quartetto Cetra, met bijdragen van diverse artiesten, waaronder Pietra met het nummer 'I ricordi della sera'. In 2006 duette ze met Grazia Di Michele in 'Volubile' op Di Michele's album 'Respiro'. In 2008 zong ze met haar man Eugenio Bennato tijdens de derde avond van het Festival van Sanremo 2008, met het nummer 'Grande Sud'. In 2009 verscheen het album 'Italiana' met de beste Italiaanse liedjes van de afgelopen veertig jaar, herinterpreteerd met etnische en Arabische instrumenten en klanken. In de zomer van 2009 trad Pietra Montecorvino op met een klein concert in Tripoli, tijdens de Dag van de Italiaans-Libische vriendschap, in aanwezigheid van de Libische leider Gaddafi en de Italiaanse premier Silvio Berlusconi. In een amusant interview vertelde ze over de aantrekkingskracht die ze op de dictator uitoefende.