Raffaëla Anderson

Anderson volgde een opleiding tot secretaresse. Ze begon in 1994 op 18-jarige leeftijd in de Franse pornografie-industrie en stopte vier jaar later. Ze was op dat moment nog maagd en had haar eerste seksuele ervaring met een pornoster op een filmset. Tijdens haar carrière in de volwassenenfilm werd ze verkracht door twee mannen die haar herkenden. De daders werden geïdentificeerd, maar volgens haar eigen verklaring zei de officier van justitie tegen haar dat ze 'het product van een slechte opvoeding' was en dat ze, als pornoster, niet moest klagen. Anderson speelde Manu in de expliciete Franse film 'Baise-moi' (2000) over twee vrouwen op een pad van seks en moorddadig geweld. Time Magazine prees haar sterrenkwaliteiten. In 2001 speelde ze een danslerares die verliefd wordt op een getrouwde vrouw in de mainstreamfilm 'Amour de Femme'. In 2005 nam ze deel aan de documentaire 'Une vie classée X', waarin ze sprak over haar eerste keer voor de camera, haar familie, en het geweld en misbruik in de pornografie-industrie, evenals over haar eigen problemen met cocaïne en alcohol na haar vertrek. Anderson schreef het boek 'Hard' over haar ervaringen en misstanden in de industrie en uitte vergelijkbare kritiek in de documentaire 'La Petite Morte'. In 2006 publiceerde ze 'Tendre violence', een verhaal over haar jeugd in een moslimgezin in Gagny.