Renato Rascel

Renato Rascel, artiestennaam van Renato Ranucci (Turijn, 27 april 1912 – 2 januari 1991), was een Italiaans filmacteur en zanger. Hij verscheen in 50 films tussen 1942 en 1972. In 1960 vertegenwoordigde hij Italië op het Eurovisie Songfestival met het nummer "Romantica", dat achtste werd van de dertien inzendingen. Hij werd geboren in Turijn als zoon van Cesare en Paola Ranucci, beide operazangers. Zijn vader liet hem dopen in de Sint-Pietersbasiliek in Rome, waar hij later in het wittekorenkoor zong onder leiding van Lorenzo Perosi. Op 14-jarige leeftijd begon hij als drummer in danszalen in Rome. Later trad hij op als acteur, danser en clown bij de Di Fiorenza Sisters. In 1934 kreeg hij zijn eerste grote rol in de operette "Al Cavallino bianco". In 1941 richtte hij zijn eigen theatergezelschap op en ontwikkelde hij een eigenzinnige humor die hem de uitvinder van de "nonsens" maakte. Met zijn lengte van 1,57 meter werd hij bekend als "il piccoletto nazionale" (de kleine Italiaan). Hij creëerde iconische personages zoals Napoleon en Il Corazziere, een parodie op zijn kleine postuur. Zijn filmdebuut was in 1942 met "Pazzo d'amore". Hij speelde in meer dan zestig films, waaronder "Il Cappotto" (winnaar van de Gouden Palm in Cannes), "The Secret of Santa Vittoria" met Anthony Quinn en Anna Magnani, en "Jesus of Nazareth" (1977) van Zeffirelli. Na de Tweede Wereldoorlog was hij vooral succesvol in musicals van Pietro Garinei en Sandro Giovannini, die het genre in Italië introduceerden.