Richard Dix

Richard Dix was een belangrijke hoofdrolspeler bij RKO Radio Pictures van 1929 tot 1943. Hij werd geboren als Ernest Carlton Brimmer op 18 juli 1893 in St. Paul, Minnesota. Daar volgde hij, op verzoek van zijn vader, een opleiding tot chirurg, maar zijn acteertalent in het schooltoneel leidde tot hoofdrollen in schoolvoorstellingen. Met zijn atletische bouw (1,83 m, 82 kg) blonk hij uit in sport, vooral voetbal en honkbal, wat hem later van pas kwam in fysieke filmrollen. Na een jaar aan de Universiteit van Minnesota werkte hij bij een bank en trainde 's avonds voor het toneel. Zijn professionele carrière begon bij een lokaal toneelgezelschap, gevolgd door werk in New York. Na het overlijden van zijn vader moest hij zijn moeder en zus onderhouden. Hij vertrok naar Los Angeles, werd hoofdrolspeler bij de Morosco Stock Company en kreeg een contract bij Paramount Pictures. Zijn stoere uiterlijk maakte hem populair in westerns. Zijn atletisch vermogen leverde hem de hoofdrol op in Paramount's 'Warming Up' (1928), een honkbalverhaal en de eerste film van de studio met gesynchroniseerde muziek en geluidseffecten. Zijn diepe stem en imposante aanwezigheid waren ideaal voor de geluidsfilm, en in 1929 tekende hij bij RKO Radio Pictures, waar hij vroeg succes behaalde met de mysteryfilm 'Seven Keys to Baldpate' (1929). In 1931 werd hij genomineerd voor een Oscar voor Beste Acteur voor zijn meesterlijke optreden in 'Cimarron' (1931), dat dat jaar de Oscar voor Beste Film won. Gedurende de jaren 30 was Dix een grote publiekstrekker bij RKO, met rollen in mysterythrillers, westerns en B-films. In de jaren 40 speelde hij in de 'Whistler'-mysteriefilmreeks bij Columbia. Hij stopte met acteren in 1947. Hij trouwde eerst met Winifred Coe in 1931 (gescheiden in 1933, één dochter) en daarna met Virginia Webster in 1934 (twee zoons en een geadopteerde dochter). Richard Dix overleed op 56-jarige leeftijd op 20 september 1949.