Robert Aldrich

Robert Aldrich was een Amerikaanse filmregisseur, scenarioschrijver en producent, bekend van films als Kiss Me Deadly (1955), The Big Knife (1955), What Ever Happened to Baby Jane? (1962) en The Dirty Dozen (1967). Geboren in Cranston, Rhode Island, als zoon van Lora Lawson en krantenuitgever Edward Burgess Aldrich. Hij was een kleinzoon van senator Nelson W. Aldrich en een neef van Nelson Rockefeller. Hij studeerde economie aan de Universiteit van Virginia, maar stopte in 1941 met zijn studie voor een baan van $50 per week bij RKO Radio Pictures. Hierdoor werd hij verstoten door zijn familie en verloor hij een mogelijke erfenis in Chase Bank. Aldrich klom snel op in de filmproductie als assistent-regisseur en werkte met Jean Renoir, Abraham Polonsky, Robert Rossen, Joseph Losey en Charlie Chaplin. In de jaren 50 regisseerde hij zijn eerste speelfilm, Big Leaguer (1953), en maakte hij vooral actiefilms zoals Apache en Vera Cruz. Hij verwierf erkenning als een auteur-regisseur met een liberaal-humanistische visie, zichtbaar in films als Kiss Me Deadly, The Big Knife en Attack. In de jaren 60 regisseerde hij commerciële successen zoals What Ever Happened to Baby Jane?, Hush… Hush, Sweet Charlotte, The Killing of Sister George en The Dirty Dozen. Het succes van The Dirty Dozen stelde hem in staat een eigen productiestudio op te richten, maar tegenvallers dwongen hem terug te keren naar conventionele Hollywood-films. Zijn humanisme blijkt uit The Longest Yard (1974) en Ulzana's Raid (1972). Aldrich was getrouwd met Harriet Foster (1941–65) en kreeg vier kinderen, allen werkzaam in de filmindustrie. Hij overleed op 5 december 1983 aan nierfalen in een ziekenhuis in Los Angeles. Filmcriticus John Patterson vatte zijn carrière in 2012 samen: 'Hij was een pittige, bijtende, macho en pessimistische regisseur, die corruptie en kwaad onverschrokken afbeeldde en grenzen verlegde op het gebied van geweld.'