Rubens de Falco

Rubens de Falco (19 oktober 1931 – 22 februari 2008) was een vooraanstaand Braziliaans acteur, gevierd om zijn imposante aanwezigheid en gedenkwaardige vertolkingen van antagonisten. Hij begon zijn artistieke loopbaan in het theater en sloot zich in 1955 aan bij de São Paulo-groep Os Jograis, samen met Ruy Afonso, Ítalo Rossi en Felipe Wagner. Zijn filmdebuut volgde eerder, in 1952, met een kleine rol in Apassionata, geproduceerd door het legendarische Vera Cruz-studio. De Falco werd een bekende naam door zijn werk in Braziliaanse telenovelas, vooral door zijn schurkachtige rollen. Zijn meest iconische optreden was als Leôncio Almeida in Escrava Isaura (1976), een rol die zijn carrière definieerde en een cultureel ijkpunt werd. Hij speelde een verwante rol in de remake uit 2004, als Comendador Almeida, de vader van Leôncio. Zijn televisiecredits omvatten Gabriela (1975), O Grito (1975), Dona Xepa (1977), Sinhá Moça (1986) en Os Imigrantes (1981), onder vele andere. Bekend om zijn blauwe ogen, kenmerkende driehoekige snor en soepele baritonstem, bracht Rubens de Falco elegantie en intensiteit in elke rol. In 2006 maakte een beroerte het voor hem onmogelijk om te spreken of te acteren, en bracht hij zijn laatste jaren door in een zorginstelling. Desondanks blijft zijn nalatenschap als een van de grootste acteurs van Brazilië stevig overeind.