Sal Viscuso

De toewijding van Sal Viscuso aan het acteervak begon op een avond in 1967. Als eerstejaarsstudent zag hij de televisiebewerking van Ronald Ribmans 'CBS Playhouse: The Final War of Olly Winter' (1967) en was zo geïnspireerd door Ivan Dixons Emmy-winnende vertolking dat hij zich de volgende dag inschreef bij de dramafaculteit. Hij behaalde zijn BA aan de University of California, Davis, en studeerde vervolgens bij Olympia Dukakis aan de NYU School of the Arts, waar hij een MFA behaalde. Zijn filmdebuut maakte hij in 'The Taking of Pelham One Two Three' (1974). Een introductie bij Burt Metcalfe, associate producer van 'M*A*S*H', leidde tot zijn verhuizing naar Los Angeles, waar hij een vaste rol kreeg in de sitcom 'The Montefuscos' (1975). Hij was de omroeperstem in 'M*A*S*H' en speelde in films als 'The World's Greatest Lover' (1977) en 'Three Women' (1977). Hij speelde meerdere rollen in 'Barney Miller' (1975) en was te zien in de controversiële serie 'Soap' (1977) als Father Timothy Flotsky. Later werkte hij met Anne Bancroft in 'Fatso' (1980) en met Mel Brooks in 'Spaceballs' (1987).