Sammy Davis Jr.

Samuel George 'Sammy' Davis Jr. (8 december 1925 – 16 mei 1990) was een Amerikaanse entertainer. Hij was vooral danser en zanger, begon als kind in het vaudeville en werd bekend op Broadway en in Las Vegas, als platenartiest en als film- en televisiestar, en als lid van Frank Sinatra's 'Rat Pack'. Op vierjarige leeftijd begon hij zijn carrière in het vaudeville met zijn vader en 'oom' als het Will Mastin Trio, toerde door het land en keerde na militaire dienst terug naar het trio. Hij werd een sensatie na een optreden in nachtclub Ciro's na de Academy Awards van 1951, werd platenartiest en maakte zijn eerste filmoptredens als volwassene later dat decennium. In 1954 verloor hij zijn linkeroog bij een auto-ongeluk en bekeerde zich later dat jaar tot het jodendom. In 1960 speelde hij in de eerste Rat Pack-film, Ocean's 11. Na een hoofdrol op Broadway in Mr Wonderful (1956) keerde hij terug in Golden Boy (1964) en kreeg in 1966 zijn eigen tv-variétéshow, The Sammy Davis Jr. Show. Zijn carrière vertraagde eind jaren zestig, maar hij had een hit met 'The Candy Man' in 1972 en werd een ster in Las Vegas. Als Afro-Amerikaan ondervond Davis levenslang racisme en steunde hij burgerrechtenbewegingen financieel. Zijn relatie met de Afro-Amerikaanse gemeenschap was complex, en hij kreeg kritiek na een omhelzing met Richard Nixon in 1970. Zijn kenmerkende uitspraak 'Ik ben een eenogige negroïde jood' werd een handelsmerk. Na een hereniging met Sinatra en Dean Martin in 1987 toerde hij internationaal met hen en Liza Minnelli, voor hij in 1990 stierf aan keelkanker. Hij stierf met schulden aan de belastingdienst, wat tot juridische gevechten leidde. Davis ontving de Spingarn Medal van de NAACP, werd genomineerd voor een Golden Globe en een Emmy, kreeg de Kennedy Center Honors in 1987 en ontving postuum de Grammy Lifetime Achievement Award in 2001.