Scott Rudin

Scott Rudin (geboren op 14 juli 1958) is een Amerikaanse film- en theaterproducent. Hij begon op zestienjarige leeftijd als assistent van theaterproducent Kermit Bloomgarden en werkte later voor producers Robert Whitehead en Emanuel Azenberg. In plaats van naar de universiteit te gaan, werd hij castingagent en startte zijn eigen bedrijf. In 1980 verhuisde hij naar Los Angeles en werkte bij Edgar J. Scherick Associates, waar hij als producer meewerkte aan films zoals 'I'm Dancing as Fast as I Can' (1981), de NBC-miniserie 'Little Gloria... Happy at Last' (1982) en de Oscar-winnende documentaire 'He Makes Me Feel Like Dancin'' (1983). Daarna richtte hij Scott Rudin Productions op, met 'Mrs. Soffel' (1984) als eerste film. Kort daarop werd hij executive producer bij 20th Century-Fox, waar hij snel opklom tot president productie in 1986. Zijn tijd bij Fox was kort, en hij vertrok voor een productiedeal bij Paramount Pictures. In 2021 bracht The Hollywood Reporter een verhaal uit over een langdurig patroon van misbruik door Rudin, waarbij hij beschuldigd werd van fysiek geweld tegen medewerkers. Hierna kondigde hij aan zich terug te trekken uit diverse projecten en beëindigde A24 de samenwerking. Rudin woont in New York met zijn echtgenoot John Barlow, een Broadway-theaterpublicist.