Sepideh Farsi

Sepideh Farsi (Perzisch: سپیده فارسی) is een Iraanse filmmaker, geboren in 1965 in Teheran. Ze groeide op bij een vader die civiel ingenieur was en een moeder die niet werkte. Op jonge leeftijd nam ze deel aan demonstraties en fotografeerde deze. Op haar zestiende werd ze gearresteerd voor het verbergen van een politiek dissident en zat acht maanden gevangen in Mashad. Na haar vrijlating werd ze geweigerd aan de universiteit en week ze uit naar Frankrijk. In 1984 arriveerde ze in Parijs, waar ze wiskunde studeerde. Op haar negentiende voelde ze zich meer aangetrokken tot de beeldende kunsten. Ze begon met fotografie en maakte later haar eerste korte films. Een van haar eerste films was een documentaire over de Iraanse diaspora, getiteld 'The World Is My Home'. In 2000 portretteerde ze de Indiase filmmaker Homi D. Sethna in 'Homi D. Sethna, Film-maker', waarvoor ze de FIPRESCI-prijs won op het Bombay Film Festival. In 2001 regisseerde ze de fictiefilm 'Men of Fire' over brandweermannen in Teheran. In 2003 volgde 'Maryam's Journey', een film tussen fictie en reportage in, over een jonge Iraanse vrouw in Parijs die terugkeert naar Teheran om haar vader te zoeken. In 2007 maakte ze de documentaire 'Harat'. In 2008 filmde ze met een mobiele telefoon het dagelijks leven in Teheran, van taxichauffeurs tot een Iraanse rapper. In 2009 was ze jurylid voor Beste Debuutfilm op het Internationaal Filmfestival van Locarno. In 2014 draaide ze in Griekenland de fictiefilm 'Red Rose' met Iraanse acteurs, die taboes doorbrak met seksscènes en thema's over generatieconflicten. In 2025 bracht ze de documentaire 'Put Your Soul on Your Hand and Walk' uit, over haar correspondentie met de Palestijnse fotojournaliste Fatima Hassouna, die in april 2025 werd gedood door het Israëlische leger.