Maurice Sinet, bekend als Siné, was een van de belangrijkste figuren in de Franse satirische cartoonkunst, beroemd om zijn zwarte humor, felle antiklerikalisme en radicale politieke engagement. Zijn leven was onlosmakelijk verbonden met een passie voor tekenen, jazz en antikoloniaal activisme. Hij werd eind 1928 geboren in een arbeiderswijk in Parijs in een bescheiden gezin. Zijn vader was een artistiek smid en zijn moeder een kruidenier. Hij groeide op in wijken als Belleville en Ménilmontant, wat hem al jong een kritische blik op sociale ongelijkheid gaf. Op zijn veertiende ging hij naar de École Estienne voor tekenen en model maken, terwijl hij 's nachts als zanger in cabarets werkte. Zijn militaire dienst, vaak doorgebracht in eenzame opsluiting, versterkte zijn afkeer van het leger, de staat en opgelegde discipline. Na zijn dienst publiceerde hij begin jaren vijftig zijn eerste cartoons in de populaire pers, zoals France Dimanche. In 1955 won hij de Grand Prix de l’Humour Noir voor 'Complaintes sans paroles', wat hem onder de aandacht bracht van literaire en artistieke kringen. Zijn grote doorbraak kwam in 1959 met het boek 'Les Chats', dat zijn kenmerkende, felle en poëtische stijl vestigde. Tegelijkertijd werd hij politiek tekenaar voor L’Express, waar zijn antikoloniale cartoons tijdens de Algerijnse Oorlog controverse, rechtszaken en een reputatie als onstuitbare provocateur veroorzaakten. Siné beschouwde zichzelf als libertair, antikapitalistisch, antikoloniaal, antiklerikaal en seculier, standpunten die hij onverbloemd uitdroeg in zijn werk. Hij was ondertekenaar van het Manifest van de 121 tijdens de Algerijnse Oorlog en verdedigde het recht op insubordinatie tegen het Franse kolonialisme. Vijandig tegenover alle geïnstitutionaliseerde religies, viel hij zowel de Katholieke Kerk als andere geestelijkheid aan, en werd een leidende stem van een radicale linkerzijde met anarchistische inslag. Hij steunde openlijk de Palestijnse zaak, wat hem beschuldigingen van antisemitisme opleverde; hij benadrukte dat hij politiek antizionisme verdedigde, geen haat tegen joden. In de jaren tachtig sloot hij zich aan bij Charlie Hebdo, waar hij zijn stempel drukte met politieke cartoons, zwarte humor en aanvallen op macht, geld en religieuze instellingen. In juli 2008 werd hij ontslagen door hoofdredacteur Philippe Val na een column over een mogelijke bekering tot het jodendom van Jean Sarkozy, wat tot antisemitisme- beschuldigingen leidde. Siné beschouwde dit als verraad aan de libertair-antiklerikale geest van satire. Hierna lanceerde hij zijn eigen weekblad, Siné Hebdo, later Siné Mensuel, waar hij zijn radicale stijl voortzette. Verzwakt door gezondheidsproblemen onderging hij een grote longoperatie in het Bichat-ziekenhuis in Parijs en overleed in de nacht van 4 op 5 mei 2016, 87 jaar oud. Tot het einde bleef hij trouw aan zijn imago van radicale en geëngageerde cartoonist, met een blijvende invloed op de Franse politieke karikatuur.
