Takako Irie

Takako Irie (入江 たか子, 7 februari 1911 – 12 januari 1995) was een Japanse filmactrice. Geboren in Tokio in de aristocratische familie Higashibōjō (haar geboortenaam was Hideko Higashibōjō), studeerde ze af aan de Bunka Gakuin en maakte in 1927 haar acteerdebuut bij Nikkatsu. Ze groeide uit tot een grote ster en richtte in 1932 zelfs haar eigen productiemaatschappij op, Irie Productions. Een van Kenji Mizoguchi's stomme filmmeesterwerken, 'The Water Magician', werd door dat bedrijf geproduceerd met Irie in de hoofdrol. Ze verscheen in veel advertenties en op fans en andere commerciële producten. Irie was ook het onderwerp van een schilderij op een vouwscherm door Nihonga-kunstenaar Nakamura Daizaburō, dat te zien was op de Keizerlijke Tentoonstelling van 1930 en nu deel uitmaakt van de collectie van het Honolulu Museum of Art; er werden ook poppen gemaakt naar dit beeld. Na de oorlog werd Irie bekend als een 'spookkat-actrice' door haar rollen in een reeks kaidan (spookverhaal) films. Een van haar late memorabele rollen was in Akira Kurosawa's 'Sanjuro', waarin ze de vrouw van Mutsuta speelt, de dame die Sanjuro (Toshirō Mifune) waarschuwt dat 'het beste zwaard in de schede blijft'.