Tom Waits

Tom Waits (geboren als Thomas Alan Waits op 7 december 1949) is een Amerikaanse muzikant, componist, singer-songwriter en acteur. Zijn teksten gaan vaak over de onderkant van de samenleving en worden gebracht in zijn kenmerkende diepe, rauwe stem. In de jaren zeventig werkte hij vooral in de jazz, maar sinds de jaren tachtig laat zijn muziek meer invloeden zien van blues, rock, vaudeville en experimentele genres. Waits groeide op in een middenklassegezin in Whittier, Californië. Geïnspireerd door Bob Dylan en de Beat Generation begon hij op jonge leeftijd op te treden in het folkcircuit van San Diego. In 1972 verhuisde hij naar Los Angeles, waar hij eerst als songwriter werkte voordat hij een platencontract tekende bij Asylum Records. Zijn eerste albums waren de jazz-georiënteerde 'Closing Time' (1973) en 'The Heart of Saturday Night' (1974), die zijn interesse in nachtleven, armoede en criminaliteit weerspiegelden. Hij toerde uitgebreid in de VS, Europa en Japan en kreeg meer erkenning met albums als 'Small Change' (1976), 'Blue Valentine' (1978) en 'Heartattack and Vine' (1980). Hij produceerde de soundtrack voor Francis Ford Coppola's film 'One from the Heart' (1981) en had cameo's in meerdere films van Coppola. In 1980 trouwde hij met Kathleen Brennan, verbrak hij de banden met zijn manager en platenlabel en verhuisde naar New York. Met Brennan's aanmoediging en frequente samenwerking ontwikkelde hij een experimentelere, eclectische stijl, beïnvloed door Harry Partch en Captain Beefheart, wat te horen is op albums als 'Swordfishtrombones' (1983), 'Rain Dogs' (1985) en 'Franks Wild Years' (1987). Hij bleef acteren in films, met een hoofdrol in Jim Jarmusch's 'Down by Law' (1986), en werkte ook in het theater. Met regisseur Robert Wilson maakte hij de musicals 'The Black Rider' (1990) en 'Alice' (1992). Na zijn terugkeer naar Californië in de jaren negentig brachten albums als 'Bone Machine' (1992), 'The Black Rider' (1993) en 'Mule Variations' (1999) hem meerdere Grammy Awards en groeiende kritische lof. Sinds de late jaren negentig werkt hij met label ANTI-, dat albums uitbracht zoals 'Blood Money' (2002), 'Alice' (2002), 'Real Gone' (2004) en 'Bad as Me' (2011). Hoewel hij geen mainstream commercieel succes heeft, heeft Waits veel muzikanten beïnvloed en een internationale cultstatus verworven. In 2015 stond hij op plaats 55 in Rolling Stone's '100 Greatest Songwriters of All Time' en in 2011 werd hij opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.