Toots Thielemans

Jean-Baptiste Frédéric Isidor, Baron Thielemans (29 april 1922 – 22 augustus 2016), bekend als Toots Thielemans, was een Belgische jazzmusicus. Hij werd vooral beroemd door zijn chromatische mondharmonica-spel, maar beheerste ook gitaar en fluitjes en was componist. Volgens jazzhistoricus Ted Gioia was zijn belangrijkste bijdrage het 'opwaarderen van de bescheiden mondharmonica' tot een 'volwaardige stem in de jazz', waardoor hij de meest vooraanstaande jazzmondharmonicaspeler werd. Zijn eerste professionele optredens waren met Benny Goodmans band tijdens Europese tournees in 1949 en 1950. Hij emigreerde in 1951 naar de VS en werd in 1957 staatsburger. Van 1953 tot 1959 speelde hij bij George Shearing en daarna leidde hij eigen groepen op tournees in de VS en Europa. In 1961 nam hij zijn compositie 'Bluesette' op, waarin hij gitaar speelde en floot. In de jaren 70 en 80 toerde en nam hij op met artiesten als Oscar Peterson, Ella Fitzgerald en Quincy Jones, die hem 'een van de grootste musici van onze tijd' noemde. Hij werkte mee aan soundtracks voor films als 'Midnight Cowboy' (1969) en 'The Getaway' (1972), en zijn mondharmonicathema voor 'Sesamstraat' was 40 jaar te horen. In 2009 kreeg hij de eretitel Jazz Master van het National Endowment for the Arts. Thielemans groeide op in Brussel, waar zijn ouders een café hadden. Hij begon op driejarige leeftijd op een zelfgemaakte accordeon en raakte tijdens de Duitse bezetting gefascineerd door jazz, waarbij hij zichzelf mondharmonica en gitaar aanleerde, geïnspireerd door Django Reinhardt. Na de oorrip werd hij fulltime muzikant.