Vladimir Nabokov

Vladimir Vladimirovich Nabokov (1899-1977) was een in Rusland geboren, meertalige romanschrijver, dichter, vertaler, criticus en entomoloog. Hij wordt beschouwd als de belangrijkste auteur onder de emigranten die na de revolutie van 1917 vertrokken. Nabokov schreef zijn eerste negen romans in het Russisch toen hij in Berlijn woonde. Hij verwierf internationale bekendheid en erkenning na zijn verhuizing naar de Verenigde Staten, waar hij in het Engels begon te schrijven. Van 1948 tot 1959 was hij hoogleraar Russische literatuur aan de Cornell University, waarna hij in 1961 terugkeerde naar Europa en zich vestigde in Montreux, Zwitserland. Zijn werk, vanaf 'Koning, vrouw, boer' (1928), kenmerkt zich door complexe stilistische vondsten. Zijn romans gaan vaak over het probleem van de kunst zelf, zoals in 'Uitnodiging voor een onthoofding' (1938). Parodie komt veel voor, bijvoorbeeld in 'De gave' (1937-38). Zijn Engelstalige romans omvatten de beruchte bestseller 'Lolita' (1955), die hem rijkdom en roem bracht, 'Pale Fire' (1962) en 'Ada' (1969). Zijn episodische roman 'Pnin' (1957) over een geëmigreerde Russische professor is deels gebaseerd op zijn eigen ervaringen. Zijn kritische werken omvatten een monumentale vertaling van en commentaar op Aleksandr Poesjkins 'Jevgeni Onegin'.