Wang Bing

Wang Bing (geboren op 16 november 1967 in Xi'an) is een Chinese documentairemaker die wordt beschouwd als een van de belangrijkste figuren in de documentairefilm. Hij richtte zijn eigen productiebedrijf Wang Bing Studios op, dat de meeste van zijn films produceert. Zijn carrière als onafhankelijk filmmaker begon in 1999. Zijn doorbraak kwam in 2003 met 'West of Tracks', een monumentaal documentairewerk van meer dan 9 uur dat internationaal veel succes oogstte. Naast zijn documentaires is hij ook actief in video-installaties, fictiefilm en fotografie. Zijn film 'The Ditch' over Chinese werkkampen was de verrassingsfilm op het 67e Filmfestival van Venetië (2010). 'Youth (Spring)' werd geselecteerd voor de Gouden Palm op het 76e Filmfestival van Cannes (2023). 'Tie Xi Qu', zijn epische documentaire van 9 uur over het industriële China, won de Grand Prix op het Festival van de Documentairefilm in Marseille. 'Fengming, a Chinese Memoir' ging in 2007 in première in Cannes en Toronto. 'Crude Oil' ging in première op het Filmfestival van Rotterdam in 2008. Sindsdien is zijn werk een vast onderdeel van elk prestigieus internationaal filmfestival. 'Mrs. Fang' (2017) won de Gouden Luipaard op het 70e Locarno Festival. De Franse filosoof Georges Didi-Huberman wijdde een lang nawoord aan Wang Bing in zijn boek 'Peuples exposés, peuples figurants' (2012), waarin hij Wangs film 'Man with No Name' analyseert en stelt dat de regisseur als nederig portrettist van een individuele arbeider in staat is om heel China te vertegenwoordigen.