Werner Dissel

Werner Friedrich Dissel (26 augustus 1912 – 22 januari 2003) was een Duitse acteur, regisseur en verzetsstrijder tegen het naziregime. Dissel begon eind jaren 1920 als krantenfotograaf. Na de machtsovername door de nazi's sloot hij zich aan bij een antifascistische groep onder leiding van Harro Schulze-Boysen en was hij betrokken bij de verzetskrant Wille zum Reich. Hij werd gearresteerd en zat van 1937 tot 1939 gevangen. Tijdens zijn gevangenschap regelde de Gestapo een bezoek van Boysen, in de hoop dat de twee in een afgeluisterde ruimte belastende uitspraken zouden doen; Boysen gaf Dissel een sigarettenpakje met de boodschap dat de politie geen concreet bewijs tegen hem had. Na zijn vrijlating overtuigde Boysen hem om vrijwillig dienst te nemen bij de Wehrmacht, zodat hij 'Hitlers leger van binnenuit kon vernietigen'. Dissel meldde zich kort voor de Duitse invasie van Polen en diende in een meteorologische eenheid. In 1942 ontsnapte hij ternauwernood aan arrestatie tijdens de klopjacht van de Gestapo op de Rode Kapel. Na de oorlog werd hij lid van de KPD en besloot zijn oude droom om acteur te worden te verwezenlijken. Hij trad toe tot een cabaret in Wiesbaden en emigreerde in 1950 naar Oost-Duitsland. Daar speelde hij in talloze toneelstukken, televisieshows en films, onder meer bij het Berliner Ensemble, DEFA en DFF. Ook na de Duitse hereniging bleef hij acteren. In totaal verscheen hij in meer dan honderd film- en televisieproducties. In oktober 1986 ontving hij de Kunstprijs van de Duitse Democratische Republiek bij een collectieve uitreiking.