Werner Herzog

Werner Herzog (geboren op 5 september 1942) is een Duitse filmregisseur, scenarioschrijver, auteur, acteur en operaregisseur, die wordt beschouwd als een pionier van de Nieuwe Duitse Cinema. Zijn films kenmerken zich vaak door ambitieuze hoofdpersonen met onmogelijke dromen, mensen met unieke talenten in obscure vakgebieden, of individuen in conflict met de natuur. Hij staat bekend om zijn unieke filmproces, zoals het negeren van storyboards, de nadruk op improvisatie en het plaatsen van de cast en crew in vergelijkbare situaties als de personages in zijn films. Herzog begon in 1961, op negentienjarige leeftijd, aan zijn eerste film Herakles. Sindsdien heeft hij meer dan zestig speelfilms en documentaires geproduceerd, geschreven en geregisseerd, waaronder Aguirre, de Wraak van God (1972), Het Raadsel van Kaspar Hauser (1974), Hart van Glas (1976), Stroszek (1977), Nosferatu de Vampier (1979), Fitzcarraldo (1982), Cobra Verde (1987), Lessen in Duisternis (1992), Kleine Dieter Moet Vliegen (1997), Mijn Beste Vijand (1999), Onoverwinnelijk (2000), Grizzly Man (2005), Ontmoetingen aan het Einde van de Wereld (2007), Bad Lieutenant: Port of Call New Orleans (2009) en Grot van Vergeten Dromen (2010). Hij heeft meer dan een dozijn prozaboeken gepubliceerd en evenveel opera's geregisseerd. De Franse filmmaker François Truffaut noemde Herzog ooit 'de belangrijkste levende filmregisseur'. De Amerikaanse filmcriticus Roger Ebert zei dat Herzog 'nooit één film heeft gemaakt die gecompromitteerd, beschamend, om pragmatische redenen gemaakt of oninteressant is. Zelfs zijn mislukkingen zijn spectaculair.' Hij werd in 2009 door Time magazine uitgeroepen tot een van de 100 meest invloedrijke mensen ter wereld.